Gemeenschappelijke hagedis

ADVERTENTIE

DeGemeenschappelijke hagedis(Lacerta vivipara), ook bekend als de levendbarende hagedis, is een Euraziatische hagedis. Het leeft verder naar het noorden dan welke andere reptielsoort dan ook. Het strekt zich uit over Midden- en Noord-Europa en tot in Noord-Azië, en is de meest voorkomende hagedis in noordelijke regio's (ze zijn afwezig in het Middellandse-Zeegebied en het gebied rond de Zwarte Zee). Gewone hagedissen zijn ook het enige reptiel dat in Ierland wordt aangetroffen.

De gewone of levendbarende hagedis is een van de drie soorten wilde hagedis gevonden in het VK. De anderen zijn in gevaar zandhagedis en de langzame worm, een pootloze hagedis.



Common Lizard Beschrijving

Gewone hagedissen hebben lange lichamen die ongeveer 10 - 16 centimeter lang zijn en ze hebben korte poten. Hun staart is vrij dik en tot tweemaal de lengte van het lichaam. Ze hebben kleine, ronde koppen en dikke halzen.



lab pit bull mix honden

Mannetjes hebben slankere lichamen dan vrouwtjes. De kleur en het patroon van deze soort is opmerkelijk variabel.



Hun huid heeft grove schubben die variëren van grijs, bruin, brons tot olijfgroen op de rug en mannetjes zijn over het algemeen donkerder dan vrouwtjes. Ze hebben een reeks witte vlekken langs de flanken, die samensmelten tot een lijn en een zwarte lijn langs de achterkant. Gewone hagedissen hebben ook talloze zwarte vlekken die over het lichaam verspreid zijn. Mannetjes hebben oranje / gele buiken met zwarte vlekken en vrouwtjes hebben crème / witte buiken. Vrouwtjes hebben mogelijk donkere strepen op hun flanken en in het midden van de rug. Soms hebben vrouwtjes ook lichtgekleurde strepen of donkere en lichte vlekken langs de zijkanten van de rug. De keel van gewone hagedissen is wit, soms blauw.

Gemeenschappelijke Hagedis Habitat

Gewone hagedissen komen voor in een reeks habitats, waaronder weilanden, bossen, moerassen, moerassen, vochtige bossen, heide, heidevelden, zandduinen, heggen, moerassen en vuilstortplaatsen. Gewone hagedissen leven voornamelijk op de grond, hoewel ze op rotsen, boomstammen en laaggroeiende vegetatie kunnen klimmen.

Gemeenschappelijk hagedisdieet

De gewone hagedis voedt zich met ongewervelde dieren, meestal kleine insecten, spinnen en kleine slakken. De hagedis schudt zijn prooi in zijn kaken voordat hij erop kauwt en hem heel doorslikt. Deze hagedis jaagt overdag, gebruikmakend van zicht en geur.



Algemeen hagedisgedrag

Alle hagedissen zijn ectotherm, wat betekent dat ze warmte uit hun omgeving nodig hebben om hun lichaamstemperatuur te verhogen. Onze winter is te koud voor hen, dus overwinteren ze meestal van oktober tot maart. Ze overwinteren vaak in groepen en komen soms voor een korte tijd tevoorschijn tijdens warme periodes. In het vroege voorjaar, de late herfst en koele zomerdagen koesteren de hagedissen zich in de zon om hun optimale lichaamstemperatuur te bereiken, namelijk ongeveer 30 ° C. Gewone hagedissen zijn goede zwemmers en zullen onder water duiken als ze worden bedreigd.

Gemeenschappelijke hagedisreproductie

Nadat ze uit hun winterslaap zijn gekomen, verdedigen de mannetjes broedgebieden van andere mannetjes. De gewone hagedis paren in april of mei. Mannetjes nemen vrouwtjes in hun kaken voordat ze paren. Als het vrouwtje niet geïnteresseerd is, zal ze het mannetje hevig bijten. De naam van de soort is afgeleid van zijn vermogen om levende jongen te baren, een aanpassing aan een koel klimaat - maar sommige zuidelijke populaties zijn ovipaar (eierleggende). De jongen ontwikkelen zich ongeveer drie maanden in het vrouwtje. De 3 - 10 jongen (of eieren) worden meestal in juli geproduceerd. De jongen zijn zwart van kleur en ongeveer 3 centimeter groot en bij de eerste geboorte omgeven door eimembraan, waaruit ze na ongeveer een dag loskomen. Mannetjes zijn geslachtsrijp als ze twee jaar oud zijn, vrouwtjes als ze drie jaar oud zijn. De levensduur van gewone hagedissen is ongeveer 5 - 6 jaar.

border collie duitse herder mix pup

Algemene beschermingsstatus van hagedissen

Gewone hagedissen zijn wijdverspreid en worden niet als bedreigd beschouwd. Hun status bij de IUCN is ‘Minste zorg’.